Onze avondroutine: van rennen naar rust

Tussen zes en acht 's avonds gebeurt bij ons het meeste. Eten, opruimen, tanden poetsen, verhaaltje, nog één keer plassen, en dan — als het meezit — stilte.

De eerste jaren was het pure chaos. Nu, na wat vallen en opstaan, hebben we een ritme dat werkt. Niet perfect. Wel voorspelbaar.

Onze vaste ankers

1. 17:30 — samen tafel dekken. Ieder kind heeft een taakje. Klein, maar het maakt de tafel van iedereen.
2. 18:00 — eten aan tafel, zonder scherm. Zelfs op de moeilijke dagen.
3. 18:45 — vrij spelen of buiten rennen. Even de energie eruit.
4. 19:15 — badritueel of tanden poetsen. Altijd in dezelfde volgorde.
5. 19:30 — verhaaltje. Bij voorkeur eentje die ze zelf uitkiezen.
6. 19:45 — licht uit voor de kleinste, lampje aan voor de oudste.

Waarom voorspelbaarheid werkt

Kinderen — en volwassenen — worden rustig van weten wat komt. De routine hoeft niet strak. Ze moet vooral herkenbaar zijn. Als één avond anders loopt (visite, ziek, uitje), pakken we de volgende dag gewoon op waar we gebleven waren.

De belangrijkste les

De avond wordt rustig als de dag ruimte heeft gehad. Op dagen waarop wij als ouders gejaagd waren, was de bedtijd altijd zwaarder. Rust bij ons begint bij onszelf — en straalt af op hoe de kinderen de dag afsluiten.